Festiwal

 

Zuzanna Sokołowska

Obszar wspólny, obszar miejski

Amerykański filozof Michael Hardt i włoski myśliciel Antonio Negri w swojej książce „Imperium” postanowili poddać intensywnemu badaniu ponowoczesny kapitalizm, trafnie zauważając, że współczesna rzeczywistość pogrążona jest w kryzysie prawa wartości. Negri sformułował teoretyczny projekt dobra wspólnego, czy też raczej „tego co wspólne”, które wywodzi się bezpośrednio ze sfery produkcji, definiowanej współcześnie jako praca biopolityczna. A czym ona jest? Jak twierdzą autorzy „Imperium”, „jest to praca, której wytworami są afekty, relacje społeczne, wiedza, obrazy, informacja, kody, formy życia i podmiotowości, która jest w coraz większym stopniu autonomiczna wobec kapitalistycznej kontroli”. 6 już odsłona Festiwalu Sztuki ART.eria odbywającego się w przestrzeni publicznej Częstochowy, stanie się polem artystycznych, a także biopolitycznych eksploracji badających miejskie obszary tego co wspólne i przede wszystkim społeczne, traktując je, w myśl teorii Hardta i Negriego, jako „niewyczerpane źródło kreatywności i innowacji”. Zaproszeni artyści: Agata Zbylut, Agata Lankamer, Aleka Polis, Alicja Rogalska, Bogna Burska, Emilia Dudziec, Krzysztof Maniak, Maciek Chodziński, Szymon Motyl, Grupa FRiKO zaangażują mieszkańców do aktywnego uczestnictwa w budowaniu platformy wzajemnej komunikacji, która będzie sprzyjać integracji, zaangażowanej rozmowie, jak i wymianie doświadczeń. Różnorodne, interdyscyplinarne realizacje twórców będą aktywizować mieszkańców do podejmowania działań w przestrzeni miejskiej, oswajania i nadawania jej nowych znaczeń. Grupa FRiKO zaprosi publiczność na pięciodniowy piknik w samym sercu Częstochowy, czyli w III Alei, która na co dzień wykorzystywana jest głównie jako strategiczny punkt przejścia, nie wymagający żadnego aktywnego zaangażowania. Szykowanie wspólnych posiłków i grillowanie w centrum miasta stanie się przede wszystkim pretekstem do spotkań, przywracając tej części Częstochowy prawdziwie publiczny charakter. Tymczasem Krzysztof Maniak przygotuje specjalną instalację, wpisującą się w działania land artowych artystów. Maniak stworzy niewielki biały kubik, nawiązujący bezpośrednio do twórczości konceptualnego artysty Sol Le Witta. Zostanie on przysypany ziemią i nasionami trawy. Praca Maniaka będzie powoli poddawana procesom dojrzewania, nieustannej zmiany i wystawiona na działanie natury, nad którą człowiek nigdy nie będzie mógł przejąć absolutnej kontroli. A Agata Zbylut przygotuje realizację o symptomatycznym tytule „Robaczki Świętojańskie”, składającą się z telefonów komórkowych z zielonymi wyświetlaczami, na których ukazywać się będą hasła z transparentów ludzi biorących udział w manifestacjach. Dla artystki robaczki świętojańskie stają się egzemplifikacją tajemnicy oraz obezwładniającego piękna – kuszą i zniewalają wzrok, rozbłyskując zielonymi korpusami na tle ciemnego nieba. Jednakże w kontekście działań Zbylut te niezwykłe owady nabierają również innego znaczenia – stają się symbolem relatywizmu, zacierania granic pomiędzy tym, co dobre, a co złe. Jej instalacja bezpośrednio podważa nieomylność rozumu, jego analiz i spostrzeżeń, co skłoni tym samym publiczność do weryfikacji własnych poglądów. W trakcie tegorocznej ART.erii nie zabraknie również sporej dawki muzyki w wykonaniu Zespołu Nagrobki i Zespołu PMS, jak i okazji do żywiołowych, intelektualnych dyskusji, bo festiwal w przestrzeni publicznej to żywa, aktywna praca na miejskiej tkance, która ma służyć dobru indywidualnemu, dobru wspólnemu oraz przede wszystkim wypracowaniu zdolności do samodzielnego, krytycznego myślenia o otaczającej rzeczywistości.

 

 

Kto będzie strzelał na ART.erii?

Joanna Bednarek

- filozofka z zawodu i powołania, pisarka z powołania. Redaktorka „Praktyki Teoretycznej”. Pracę doktorską "Polityka poza formą. Ontologiczne uwarunkowania poststrukturalistycznej filozofii polityki" obroniła w 2011 roku. Publikowała w „Praktyce Teoretycznej”, „Czasie Kultury” i „Krytyce Politycznej” i „Nowej Krytyce”,. Współpracuje z Pracownią Pytań Granicznych i z Interdyscyplinarnym Centrum Badań Płci Kulturowej i Tożsamości UAM. W latach 2006-2009 współpracowała z „Krytyką Polityczną”. Obszar kompetencji i zainteresowań: na przecięciu poststrukturalizmu, feminizmu, marksizmu autonomistycznego i literatury. Autorka dwóch monografii: Polityka poza formą. Ontologiczne uwarunkowania poststrukturalistycznej filozofii polityki (2012) oraz Linie kobiecości. Jak różnica płciowa przekształciła literaturę i filozofię? (2016).



Bogna Burska

- malarka, autorka filmów, instalacji i fotografii, dramatopisarka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Jest adiunktką w Katedrze Intermediów na ASP w Gdańsku. Jej pierwsze, malarskie realizacje malowane były palcami na płótnie, ścianie i szkle. Tworzą one kompozycje przypominające zakrzepłe smugi krwi. Burska aranżuje również wnętrza poprzez drobne, niepokojące interwencje (Arachne, 2003). Komponowała mozaikowe układy kolorowych fotografii, w których zestawia uszkodzone fragmenty ciała z kwiatami (Życie jest piękne, Algorytm 2002). W pracach wideo wykorzystuje sekwencje z popularnych filmów oraz telewizyjnych relacji, wchodząc w polemikę z kanonami estetyki i przyzwyczajeniami zakorzenionymi w wizualnej warstwie kultury. Seria filmów found footage gra z przemieszczającymi się zwierciadłami (2006-2008) i inne prace w tej technice (Tysiąc śmierci 2010/2011, Bitwa pod Grunwaldem 2011) ukazują mechanizmy powstawania i obrazowania współczesnych narracji kulturowych. Autorka pierwszego polskiego tekstu dramatycznego o środowisku zajmującym się sztuką współczesną Gniazdo. Sztuka o tym jak użyć rzeczy w sposób nieodpowiedni i potem ich jeszcze nie zmarnować (“Dialog” 2013.9) i innych tekstów dramatycznych. Wystawia w kraju i za granicą.



Emilia Dudziec

- współorganizatorka Festiwalu Dekonstrukcji Słowa „CZYTAJ!”, studentka III roku malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu oraz jednocześnie I roku filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. W 2013r. ukończyła Ogólnokształcącą Szkołę Sztuk Pięknych im. Jacka Malczewskiego z tytułem plastyk ceramik. Dwukrotnie otrzymała Stypendium Artystyczne Prezydenta Miasta Częstochowy w dziedzinie: film.



Jagoda Dukiewicz

ur. 1995 r. w Pile, studentka drugiego roku multimediów na wydziale Malarstwa i Nowych Mediów w Szczecinie. Głównie zajmuje się video artem i animacją, większość jej prac oscyluje na granicy dobrego gustu, dużą inspiracją jest dla niej estetyka camp, queer i kicz. Fascynuje się makijażem, charakteryzacją i tworzeniem niekonwencjonalnych kostiumów. Tworzy obrazy w klimacie bad painting inspirowane drag queens i gender bender. W projektach wideo pracuje z niekonwencjonalnymi materiałami, tworząc projekcje przestrzenne eksperymentujące z tradycyjnymi formami prezentowania obrazu.



Katarzyna Górna

- artystka. Ukończyła studia na Wydziale Rzeźby warszawskiej ASP w pracowni prof. Grzegorza Kowalskiego. Twórczość Katarzyny Górnej opiera się m.in. na perspektywie kobiecego spojrzenia na rzeczywistość społeczną oraz symboliczne formy funkcjonowania obrazu kobiety w kulturze. Od 2009 roku współpracuje z Krytyką Polityczną, angażując się w liczne projekty prowadzone w Centrum Kultury Nowy Wspaniały Świat i Krytykę Polityczną. Od 2010 r zaangażowana w działania na rzecz artystów w ramach Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej (współorganizatorka strajku artystów w 2012 ).



Małgorzata Kaźmierczak

(ur, 1979 w Krakowie) - doktor historii, redaktorka anglojęzycznego portalu http://livinggallery.info, w latach 2011-2014 sekretarz redakcji pisma „Sztuka i Dokumentacja”. Autorka tekstów o sztuce. Od 2004 roku niezależna kuratorka i organizatorka wydarzeń artystycznych, w szczególności festiwali performance. W latach 2014-2016 dyrektorka Galerii Sztuki im. Jana Tarasina w Kaliszu, obecnie dyrektorka Mediateki Akademii Sztuki w Szczecinie.



Agata Lankamer

- jest absolwentką Zespołu Sztuk Plastycznych im. Jacka Malczewskiego w Częstochowie. W 2013 roku obroniła z wyróżnieniem pracę dyplomową z zakresu: grafika użytkowa, formy wydawnicze. Obecnie jest studentką trzeciego roku malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu i I roku Filologii Polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. W 2015r. otrzymała Stypendium Artystyczne Prezydenta Miasta Częstochowy w dziedzinie literatura. Tworzy wykorzystując różne media, tj. film, wizualizacje, nowe media, malarstwo, projektowanie graficzne, komiks. Pasjonuje się literaturą; współtworzy częstochowski Festiwal Dekonstrukcji Słowa „CZYTAJ!”. Swoją przyszłość łączy z szeroko pojętą sztuką wizualną.



Kateřina Olivová

(1984) performance, body and video artist, curator of Gallery Umakart in Brno, postsgradute student; she's interested in body and its beauty, motherhood, feminism selected performances:
6.10. 2015 Ostrava performance with Alois Stratil, performance festival Malamut (picture: malamut6)
6.9. 2015 Divus, Nová Perla, Vranné nad Vltavou, performance with Alois Stratil, Festival nahých forem (picture: fnaf4)
28.6. 2015 Praha, performance with Lev Stratil, at „Sweet Sweet Sweet“, PQ (picture: IMG_2101)
15.4. 2015 Off Format, Brno performance with Lev Stratil, at opening exhibition (picture: 3)
13.8. 2014 Containall, Praha performance with Darina Alster, Praque Pride
9. 2. 2013 Meetfactory, Praha , „Veřejné domy –Bizzare Cabaret“
23.3. 2012 Galerie Raczej, Poznan, Poland, with Alois Stratil
27.11.2009 Dům umění, Brno, Velvet Background - guerrila performance at opening exhibition selected exhibitions:
21.9. - 9.10. 2015 Galerie Kabinet T, Zlín „per man ent fór ent per for man's“
20.1. - 16.3. 2015 Art space NOV, Pardubice „Labyrinth třpytu a lusthauz srdce“, guest Alois Stratil
9.5 . - 22.11. 2014 a4 – nultý priestor, Bratislava „Máj, lásky čas“ with Eva Hettmer
13.2. – 2.3. 2013 Galerie Aula, Brno „Miss FaVU present film by…“ july 2012 Galerie General Public, Berlín „Usseles“
5.4. – 5.5. 2012 Galerie VŠUP, Praha „Androgynekologie“
8.9.-14.10. 2011 Galerie Emila Filly, Galerie Armaturka, Galerie Vitrínky, Ústí nad Labem - „konečně spolu“
20.4. - 12.5. 2011 ND Reduta, Brno „Ne/lidské / Komunikace s Hermannem Nitschem“
27.1.2011–28.3.2011, DOX Centrum současného umění, Poupětova 1, Praha 7 - Sonda do současné české performance



Aleksandra Polisiewicz (Aleka Polis)

- Absolwentka Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie, od 2012r. Doktorantka na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Artystka. Feministka. Anarchistka. Aktywistka. Eksperymentatorka.
W swoich realizacjach Aleka posługuje się wideo, fotografią cyfrową, tworzy animacje, filmy dokumentalne. Jej (post)krytyczna twórczość otwiera pole do refleksji na temat rekonstrukcji tożsamości, czy lepiej podmiotowości, w przestrzeni kontrolowanej przez szeroko pojętą władzę. Prace Polisiewicz, tworzone z pełną świadomością porażki poszukiwania krytycznego dyskursu, otwierają przestrzeń dla nieobciążonej propagandą interpretacji. Poprzez artystyczne interwencje konsekwentnie „dezaktywuje mechanizmy władzy i przywraca wspólnemu użytkowaniu zawłaszczone dotychczas przestrzenie." Podejmuje wyzwanie wyrywania „wszelkim mechanizmom" „potencjału użytku". Wciela się w postać trickstera, który nie zważając na ryzyko, narusza granice sacrum. (http://www.obieg.pl/prezentacje/23394)
Brała udział w licznych wystawach w Polsce i za granicą.
Od 2004r. Współpracuje z czasopismem OBIEG, gdzie założyła pierwszą w Polsce telewizję wernisażową OBIEG.TV, który jest jej najdłużej trwającym projektem artystycznym, gdzie zrealizowała ponad 240 filmów z oprowadzań artystów, kuratorów po wystawach.
W ramach Syren TV współpracuje z filozofką, fotografką, filmówką i równie zagorzałą feministką Ewą Majewską. Razem produkują filmy dokumentalne o polskiej rzeczywistości polityczno-społecznej podlegającej presji środowisk narodowo-szowinistyczno-faszyzujacych.



Alicja Rogalska

- artystka interdyscyplinarna, autorka prac wideo, instalacji, performansów i sytuacji, głównie o tematyce społecznej. Absolwentka sztuk pięknych na Goldsmiths College, University of London i wiedzy o kulturze na Uniwersytecie Warszawskim. Autorka wielu projektów edukacyjnych (m.in. dla TATE, University of Edinburgh i Modern Art Oxford) i w przestrzeni publicznej (m.in. we współpracy z Muzeum Sztuki w Łodzi).
Wybrane projekty i wystawy: Myth, Artisterium, Europe House (Tbilisi, 2015), Próba, Muzeum Narodowe w Krakowie (Kraków, 2015), No Need For References, Kunsthalle Exnergasse (Wiedeń, 2015); Critical Juncture, Kochi-Muziris Biennale of Contemporary Art (Kochi, Indie, 2014); Wyśniona Rewolucja, Awangarda i Socrealizm, Teatr Nowy i Muzeum Sztuki (Łódź, 2014); Skup Łez, Rewiry (Lublin, 2014); A Museum of Immortality, Ashkal Alwan (Bejrut, 2014); General Strike, Mews Project Space (Londyn, 2013); IMS, Flat Time House (Londyn, 2013); Melancholy In Progress, Hong-Gah Museum (Taipei, 2012); Jour de F_te, The Private Space Gallery (Barcelona, 2011); To Look is to Labour, Laden Für Nichts (Lipsk, 2010); No Soul For Sale, Tate Modern (Londyn, 2010).



Joanna Wowrzeczka

- absolwentka Uniwersytetu Śląskiego, Wydział Artystyczny w Cieszynie. Zajmuje się malarstwem i socjologią sztuki. Uzyskała stopnie doktora w dziedzinie nauk humanistycznych oraz sztuk pięknych. Uczestniczyła w wielu wystawach indywidualnych oraz zbiorowych, konferencjach naukowych. Wykładowczyni akademicka, społecznica. Generalnie zaangażowana



Agata Zbylut

- w latach 1993-1999 studiowała w Instytucie Kultury i Sztuki Plastycznej WSP w Zielonej Górze (teraz Uniwersytet Zielonogórski), dyplom uzyskała w Pracowni Rysunku i Intermediów. W roku 2008 obroniła tytuł doktora sztuk użytkowych na Wydziale Komunikacji Multimedialnej Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, w 2012 otrzymała tytuł doktora habilitowanego w Państwowej Wyższej Szkole Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi.
Od 1995 pracuje jako artystka, brała udział w wystawach zbiorowych i indywidualnych w Polsce, Niemczech, Białorusi, Rosji, Francji, USA;
W latach 2000-2005 była kuratorką Galerii Amfilada. W 2004 koordynowała Narodowy Program Kultury „Znaki Czasu” w województwie zachodniopomorskim. W 2005 została odznaczona brązowym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Od 2004 pełni funkcję Prezesa Stowarzyszenia Zachęty Sztuki Współczesnej w Szczecinie. Pomysłodawczyni i kuratorka Festiwalu Sztuki Młodych Przeciąg. Od 2008 pracuje w Katedrze Projektowania Krajobrazu Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego. Od 2010 r. pracuje również w Akademii Sztuki w Szczecinie, gdzie prowadzi Pracownię Działań Interaktywnych i Intermedialnych. Współpracuje z warszawską Galerią Program.



Maciej Chodziński

– (ur. 1981) – mieszka i pracuje w Warszawie. Zajmuje się malarstwem, grafiką, tworzeniem wideo, obiektów i instalacji. Pomysłodawca i współtwórca niezależnego magazynu artystycznego Krecha. Autor projektów: Powinni się nie urodzić czy Roboty Ziemne, które realizuje wraz z Maćkiem Salamonem. Absolwent Wydziału Grafiki gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2008) oraz Wydziału Filozofii na Uniwersytecie Gdańskim (2005). 
http://chodzinski.blogspot.com



Mikołaj Iwański

- ekonomista, adiunkt na Wydziale Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie. Zajmuje się rynkiem sztuki współczesnej oraz ekonomicznym i społecznym kontekstem funkcjonowania sztuki.



Krzysztof Maniak

(ur. 1990) –artysta wizualny, performer, autor wideo i fotografii. Absolwent Wydziału Intermediów ASP w Krakowie (dyplom w 2015 w pracowni Transmediów dr. hab. Bogdana Achimescu). Obecnie student studiów doktoranckich ASP w Krakowie.
Jest laureatem pierwszej nagrody „Talentów Trójki 2013” w kategorii Sztuki Wizualne oraz pierwszej nagrody 14. edycji konkursu „Artystyczna Podróż Hestii”. Przypadły mu też nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dla studentów uczelni artystycznych oraz wyróżnienie podczas Biennale Sztuki Młodych „Rybie Oko 7”. Swoje prace pokazywał na wystawach indywidualnych: „Przypomina mi się śnieg”, BWA Warszawa 2016; „30 sekund wiszenia na gałęzi zanim pękła”, BWA Katowice 2015; „Rysy”, Galeria Dwie Lewe Ręce, Katowice 2014; „Zatrzymane”, Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej, Słupsk 2014; wystawach i projektach zbiorowych m.in.: „Mocne stąpanie po ziemi”, BWA Katowice i BWA Tarnów 2015; „MycorialTheatre II” Rabka Zdrój, 2015; „Co widać. Polska sztuka dzisiaj”, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa 2014; „Into the Country”, Salt Ulus, Ankara, 2014.
Mieszka i pracuje w Krakowie i Tuchowie.



Szymon Motyl

- (ur. 1978r.) artysta, który od kilku lat regularnie zaskakuje częstochowian w przestrzeni miejskiej. Ukończył Instytut Plastyki na Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie na kierunku grafiki warsztatowej. Brał udział w pierwszej, drugiej i czwartej i piątej edycji festiwalu ART.eria, jego działania charakteryzują się estetyzacją przestrzeni publicznej.



Mikołaj Ratajczak

(1986) - filozof, redaktor i tłumacz. Członek redakcji czasopisma naukowego "Praktyka Teoretyczna", autor publikacji poświęconych filozofii politycznej, biopolityce, współczesnym transformacjom kapitalizmu i teoriom podmiotu. W latach 2012-2015 wydawca filozofii i nauk społecznych w Wydawnictwie Naukowym PWN. Obecnie pracuje w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN nad monografią o współczesnej włoskiej filozofii politycznej. Publikował m.in. w "Praktyce Teoretycznej", "Dzienniku Opinii", "Przeglądzie Politycznym", "Kulturze Liberalnej", "Bez dogmatu" oraz w polskich i zagranicznych wydawnictwach naukowych. Przełożył na język polski m.in. "Rezultaty bezpośredniego procesu produkcji" Karola Marksa (Warszawa 2013). Współredaktor dwóch tomów poświęconych filozofii Giorgio Agambena.



Igor Stokfiszewski

Badacz, uczestnik i inicjator działań z zakresu teatru społecznego, teatru wspólnoty i sztuki zaangażowanej. Współpracował m.in. z Teatrem Łaźnia Nowa (Kraków), Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards (Pontedera, Włochy), niemieckim kolektywem Rimini Protokoll oraz z artystami – Arturem Żmijewskim i Pawłem Althamerem. Jako dramaturg realizował spektakle teatralne w reżyserii Wojtka Klemma, Agnieszki Olsten i Bartosza Szydłowskiego m.in. w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, Teatrze Studio w Warszawie oraz Teatrze Współczesnym we Wrocławiu. Współkurator działań artystyczno-społecznych w przestrzeniach poprzemysłowychZakłady. Ursus 2014 i Ursus – spacer w czasie (2015). Był członkiem zespołu 7. Biennale Sztuki Współczesnej w Berlinie (2012). Jest autorem książki Zwrot polityczny (2009) i współredaktorem m.in. tomów Built the City: Perspectives on Commons and Culture (2015) oraz Jerzy Grotowski – Teksty zebrane (2012). Członek zespołu Krytyki Politycznej i Komisji „Pracownicy Sztuki” Związku Zawodowego Inicjatywa Pracownicza, wykładowca Instytutu Studiów Zaawansowanych w Warszawie oraz Laboratorium Nowych Praktyk Teatralnych na Uniwersytecie SWPS.



Alois Stratil

(1980) artist with obsession in drawing with crayons, occasional performance artist selected exhibitions:
20.10. - 16.11. 2015 Galerie Umakart, Brno „Jak Stratil stratil strast a našel lásku“ -collective family exhibition
24.10 . - 19.12. 2014 Galerie Ahoj Nazdar Čau, Liberec „Stah“ with Kateřina Olivová
29.1. – 27.2. 2013 Galerie D9, České Budějovice „Miláčku, dostanu k Vánocům tričko Thor Steinar?“ with Kateřina Olivová
14.12. 2011 -18.1. 2012 Galerie Kabinet TIC, Radnická, Brno „Barvy léta“
2011 Galerie na Akademii výtvarných umění, Budapešť „Concepto“
2008 Galerie a.m. 180 Praha „Ptáček v trní“
2005 Galerie Václava Špály, Praha
2004 Galerie NoD, Praha „Hlavně, že je pes zdravej“



Lev Stratil

(2013) at the same time an artist and artistic piece; he made lot of prenatal art, breastfeeding art, performances and one photographic exhibition
20.10. - 16.11. 2015 Galerie Umakart, Brno „Jak Stratil stratil strast a našel lásku“ - collective family exhibition



Jakub Szreder

po ukończeniu socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim pracował jako niezależny kurator interdyscyplinarnych projektów z pogranicza sztuki, działań publicznych, krytycznej refleksji i społecznych eksperymentów. Jest redaktorem wielu książek i katalogów oraz autorem tekstów z zakresu socjologii i teorii sztuki publikowanych w Polsce i poza jej granicami. W 2009 roku zainicjował Wolny Uniwersytet Warszawy, z którym przeprowadził szereg programów badawczych dotyczących współczesnych systemów produkcji kulturowej. W swojej pracy teoretycznej analizuje obecne formy produkcji kulturowej w kontekście późnego kapitalizmu. W 2015 roku obronił doktorat na Loughborough University School of the Arts o politycznych i ekonomicznych aspektach niezależnych projektów kuratorskich.



Grupa Nagrobki (Adam Witkowski i Maciej Salamon)

– Duet Nagrobki tworzą Maciej Salamon (gitara, głos) i Adam Witkowski (perkusja, głos). Zgodnie z tym czego można spodziewać się po zespole o tej nazwie – teksty większości piosenek traktują o przemijaniu, śmierci i odchodzeniu. W tej materii zespół jest bardzo konsekwentny. Muzyka natomiast jest mieszanką wielu wpływów - od starego polskiego big beat'u przez gitarowy noize,zimną falę, a nawet wczesny black metal.
Do tej pory zespół Nagrobki miał okazję prezentować swoje utwory na żywo m.in. na katowickim Off'ie, łódzkim Domoffon'ie, krakowskim Unsound'zie czy poznańskim Springbreak. W lutym 2016zespół Nagrobki otrzymał nagrodę pomorskiej Gazety Wyborczej Sztorm roku w dziedzinie kultury



MONSTFUR

to organizm żyjący na polu sztuki , który żywi się pozostałościami poprzedniej epoki oraz produktami popkultury. Został powołany do życia jako niezobowiązujący koncept, by z czasem ewoluować do obecnego stanu. Swoją sztukę tworzy za pomocą ręcznie wycinanychszablonów na zardzewiałych blachach, starych tablicach informacyjnych, murach czy wreszcie płótnach. Gdyby można było opisać go jednym wyrażeniem byłoby to polski horror – film klasy B zainspirowany rodzimą rzeczywistością i w niej mający swoją genezę.
Prace kolektywu można spotkać na prestiżowych targach, m.in. STROKE ART FAIR w Monachium, gdzie jego obiekty wystawiane są obok takich postaci jak BANKSY czy MR.BRAINWASH. W 2015 roku MONSTFUR został uhonorowany nagrodą Grand Prix w konkursie STENCIL ART PRIZE organizowanym przez aMBUSH Gallery w Sydney (do finału dostało się 92 uczestników z 21 krajów). Prace MONSTFURA prezentowane były na wystawach indywidualnych i zbiorowychw Berlinie, Paryżu, Sztokholmie, Sydney czy Warszawie.

Sylwia Chutnik z zespołem PMS

Zespół powstał w końcówce 2015 roku jako "Pograjmy Może Sobie" projekt. Wszystkie członkinie zespołu są wychowankami krakowskich warsztatów muzycznych Lucciola. Lubią się i śmiać. Dbają o stałą liczebność stada - jeśli któraś nie dociera na spotkanie, wycinają ją sobie z kartonu. Zespół gra, zupełnie na poważnie zresztą, i gra, co w nich gra. I będzie

Sylwia Chutnik Robi w literach. Pisze powieści, sztuki teatralne i felietony. Promuje czytanie książek w sposób nachalny. Stara się również skończyć swój doktorat. Z wykształcenia jest kulturoznawczynią, dlatego zawsze pamięta o odchyleniu małego palca, kiedy siorbie kawę. Współzakładała Fundację MaMa, wspiera też inne działania społeczne. Ćwiczy sztuki walki. Ćwiczy walkę na basie.

Awa Drozda – w porządku alfabetycznym: aktywistka, ekolożka, feministka, humanistka, pacyfistka, publicystka, wegetarianka. Absolwentka kulturoznawstwa zakochana w karaoke i recyklingu, wokalistka warzywnej orkiestry Paprykalaba i Projektu Muzyczno- Słownego (PMS).

Zofka – aktywistka feministyczna i lesbijska. Z natury emocjonalna - lubi piosenki zaangazowane politycznie a takze o nieszczesliwej milosci. Przygode z muzyka zaczynala od grania ze słuchu na flecie prostym tematu muzycznego z Tytanica. Inspiruje ja glownie riot girrrlz'owe granie ale takze bardziej mainstreamowe chlopackie kapele postpunkowe i zimnofalowe. Muzyczna poliamorystka - w zwiazku z gitara basowa, flirtuje z klawiszami i ma chetke na perkusje.

Anna Żukowska - Magister historii zajmująca się na co dzień nowoczesnymi technologiami. Fanka gitary, basu, perkusji, szczęśliwie bez ciągot do wokalu. Lubi rozmawiać, oglądać, słuchać, czytać, pisać i martwić się - zwłaszcza niepotrzebnie.

Mirka – perksusitka.



 

 

 

Zobacz harmonogram festiwalu:

co i gdzie

Harmonogram w formacie PDF: [ Pobierz ]

 

 

 

Kontakt

 

e-mail: kulturoholizm@gmail.com

 

663 998 477
607 615 175