Festiwal

 

Zuzanna Sokołowska

Obszar wspólny, obszar miejski

Amerykański filozof Michael Hardt i włoski myśliciel Antonio Negri w swojej książce „Imperium” postanowili poddać intensywnemu badaniu ponowoczesny kapitalizm, trafnie zauważając, że współczesna rzeczywistość pogrążona jest w kryzysie prawa wartości. Negri sformułował teoretyczny projekt dobra wspólnego, czy też raczej „tego co wspólne”, które wywodzi się bezpośrednio ze sfery produkcji, definiowanej współcześnie jako praca biopolityczna. A czym ona jest? Jak twierdzą autorzy „Imperium”, „jest to praca, której wytworami są afekty, relacje społeczne, wiedza, obrazy, informacja, kody, formy życia i podmiotowości, która jest w coraz większym stopniu autonomiczna wobec kapitalistycznej kontroli”. 6 już odsłona Festiwalu Sztuki ART.eria odbywającego się w przestrzeni publicznej Częstochowy, stanie się polem artystycznych, a także biopolitycznych eksploracji badających miejskie obszary tego co wspólne i przede wszystkim społeczne, traktując je, w myśl teorii Hardta i Negriego, jako „niewyczerpane źródło kreatywności i innowacji”. Zaproszeni artyści: Agata Zbylut, Agata Lankamer, Aleka Polis, Alicja Rogalska, Bogna Burska, Emilia Dudziec, Krzysztof Maniak, Maciek Chodziński, Szymon Motyl, Grupa FRiKO zaangażują mieszkańców do aktywnego uczestnictwa w budowaniu platformy wzajemnej komunikacji, która będzie sprzyjać integracji, zaangażowanej rozmowie, jak i wymianie doświadczeń. Różnorodne, interdyscyplinarne realizacje twórców będą aktywizować mieszkańców do podejmowania działań w przestrzeni miejskiej, oswajania i nadawania jej nowych znaczeń. Grupa FRiKO zaprosi publiczność na pięciodniowy piknik w samym sercu Częstochowy, czyli w III Alei, która na co dzień wykorzystywana jest głównie jako strategiczny punkt przejścia, nie wymagający żadnego aktywnego zaangażowania. Szykowanie wspólnych posiłków i grillowanie w centrum miasta stanie się przede wszystkim pretekstem do spotkań, przywracając tej części Częstochowy prawdziwie publiczny charakter. Tymczasem Krzysztof Maniak przygotuje specjalną instalację, wpisującą się w działania land artowych artystów. Maniak stworzy niewielki biały kubik, nawiązujący bezpośrednio do twórczości konceptualnego artysty Sol Le Witta. Zostanie on przysypany ziemią i nasionami trawy. Praca Maniaka będzie powoli poddawana procesom dojrzewania, nieustannej zmiany i wystawiona na działanie natury, nad którą człowiek nigdy nie będzie mógł przejąć absolutnej kontroli. A Agata Zbylut przygotuje realizację o symptomatycznym tytule „Robaczki Świętojańskie”, składającą się z telefonów komórkowych z zielonymi wyświetlaczami, na których ukazywać się będą hasła z transparentów ludzi biorących udział w manifestacjach. Dla artystki robaczki świętojańskie stają się egzemplifikacją tajemnicy oraz obezwładniającego piękna – kuszą i zniewalają wzrok, rozbłyskując zielonymi korpusami na tle ciemnego nieba. Jednakże w kontekście działań Zbylut te niezwykłe owady nabierają również innego znaczenia – stają się symbolem relatywizmu, zacierania granic pomiędzy tym, co dobre, a co złe. Jej instalacja bezpośrednio podważa nieomylność rozumu, jego analiz i spostrzeżeń, co skłoni tym samym publiczność do weryfikacji własnych poglądów. W trakcie tegorocznej ART.erii nie zabraknie również sporej dawki muzyki w wykonaniu Zespołu Nagrobki i Zespołu PMS, jak i okazji do żywiołowych, intelektualnych dyskusji, bo festiwal w przestrzeni publicznej to żywa, aktywna praca na miejskiej tkance, która ma służyć dobru indywidualnemu, dobru wspólnemu oraz przede wszystkim wypracowaniu zdolności do samodzielnego, krytycznego myślenia o otaczającej rzeczywistości.

 

 

Kto będzie strzelał na ART.erii?

Joanna Bednarek

- filozofka z zawodu i powołania, pisarka z powołania. Redaktorka „Praktyki Teoretycznej”. Pracę doktorską "Polityka poza formą. Ontologiczne uwarunkowania poststrukturalistycznej filozofii polityki" obroniła w 2011 roku. Publikowała w „Praktyce Teoretycznej”, „Czasie Kultury” i „Krytyce Politycznej” i „Nowej Krytyce”,. Współpracuje z Pracownią Pytań Granicznych i z Interdyscyplinarnym Centrum Badań Płci Kulturowej i Tożsamości UAM. W latach 2006-2009 współpracowała z „Krytyką Polityczną”. Obszar kompetencji i zainteresowań: na przecięciu poststrukturalizmu, feminizmu, marksizmu autonomistycznego i literatury. Autorka dwóch monografii: Polityka poza formą. Ontologiczne uwarunkowania poststrukturalistycznej filozofii polityki (2012) oraz Linie kobiecości. Jak różnica płciowa przekształciła literaturę i filozofię? (2016).



Bogna Burska

- malarka, autorka filmów, instalacji i fotografii, dramatopisarka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Jest adiunktką w Katedrze Intermediów na ASP w Gdańsku. Jej pierwsze, malarskie realizacje malowane były palcami na płótnie, ścianie i szkle. Tworzą one kompozycje przypominające zakrzepłe smugi krwi. Burska aranżuje również wnętrza poprzez drobne, niepokojące interwencje (Arachne, 2003). Komponowała mozaikowe układy kolorowych fotografii, w których zestawia uszkodzone fragmenty ciała z kwiatami (Życie jest piękne, Algorytm 2002). W pracach wideo wykorzystuje sekwencje z popularnych filmów oraz telewizyjnych relacji, wchodząc w polemikę z kanonami estetyki i przyzwyczajeniami zakorzenionymi w wizualnej warstwie kultury. Seria filmów found footage gra z przemieszczającymi się zwierciadłami (2006-2008) i inne prace w tej technice (Tysiąc śmierci 2010/2011, Bitwa pod Grunwaldem 2011) ukazują mechanizmy powstawania i obrazowania współczesnych narracji kulturowych. Autorka pierwszego polskiego tekstu dramatycznego o środowisku zajmującym się sztuką współczesną Gniazdo. Sztuka o tym jak użyć rzeczy w sposób nieodpowiedni i potem ich jeszcze nie zmarnować (“Dialog” 2013.9) i innych tekstów dramatycznych. Wystawia w kraju i za granicą.



Emilia Dudziec

- współorganizatorka Festiwalu Dekonstrukcji Słowa „CZYTAJ!”, studentka III roku malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu oraz jednocześnie I roku filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. W 2013r. ukończyła Ogólnokształcącą Szkołę Sztuk Pięknych im. Jacka Malczewskiego z tytułem plastyk ceramik. Dwukrotnie otrzymała Stypendium Artystyczne Prezydenta Miasta Częstochowy w dziedzinie: film.



Jagoda Dukiewicz

ur. 1995 r. w Pile, studentka drugiego roku multimediów na wydziale Malarstwa i Nowych Mediów w Szczecinie. Głównie zajmuje się video artem i animacją, większość jej prac oscyluje na granicy dobrego gustu, dużą inspiracją jest dla niej estetyka camp, queer i kicz. Fascynuje się makijażem, charakteryzacją i tworzeniem niekonwencjonalnych kostiumów. Tworzy obrazy w klimacie bad painting inspirowane drag queens i gender bender. W projektach wideo pracuje z niekonwencjonalnymi materiałami, tworząc projekcje przestrzenne eksperymentujące z tradycyjnymi formami prezentowania obrazu.



Małgorzata Kaźmierczak

(ur, 1979 w Krakowie) - doktor historii, redaktorka anglojęzycznego portalu http://livinggallery.info, w latach 2011-2014 sekretarz redakcji pisma „Sztuka i Dokumentacja”. Autorka tekstów o sztuce. Od 2004 roku niezależna kuratorka i organizatorka wydarzeń artystycznych, w szczególności festiwali performance. W latach 2014-2016 dyrektorka Galerii Sztuki im. Jana Tarasina w Kaliszu, obecnie dyrektorka Mediateki Akademii Sztuki w Szczecinie.



Agata Lankamer

- jest absolwentką Zespołu Sztuk Plastycznych im. Jacka Malczewskiego w Częstochowie. W 2013 roku obroniła z wyróżnieniem pracę dyplomową z zakresu: grafika użytkowa, formy wydawnicze. Obecnie jest studentką trzeciego roku malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu i I roku Filologii Polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. W 2015r. otrzymała Stypendium Artystyczne Prezydenta Miasta Częstochowy w dziedzinie literatura. Tworzy wykorzystując różne media, tj. film, wizualizacje, nowe media, malarstwo, projektowanie graficzne, komiks. Pasjonuje się literaturą; współtworzy częstochowski Festiwal Dekonstrukcji Słowa „CZYTAJ!”. Swoją przyszłość łączy z szeroko pojętą sztuką wizualną.



Kateřina Olivová

(1984) performance, body and video artist, curator of Gallery Umakart in Brno, postsgradute student; she's interested in body and its beauty, motherhood, feminism selected performances:
6.10. 2015 Ostrava performance with Alois Stratil, performance festival Malamut (picture: malamut6)
6.9. 2015 Divus, Nová Perla, Vranné nad Vltavou, performance with Alois Stratil, Festival nahých forem (picture: fnaf4)
28.6. 2015 Praha, performance with Lev Stratil, at „Sweet Sweet Sweet“, PQ (picture: IMG_2101)
15.4. 2015 Off Format, Brno performance with Lev Stratil, at opening exhibition (picture: 3)
13.8. 2014 Containall, Praha performance with Darina Alster, Praque Pride
9. 2. 2013 Meetfactory, Praha , „Veřejné domy –Bizzare Cabaret“
23.3. 2012 Galerie Raczej, Poznan, Poland, with Alois Stratil
27.11.2009 Dům umění, Brno, Velvet Background - guerrila performance at opening exhibition selected exhibitions:
21.9. - 9.10. 2015 Galerie Kabinet T, Zlín „per man ent fór ent per for man's“
20.1. - 16.3. 2015 Art space NOV, Pardubice „Labyrinth třpytu a lusthauz srdce“, guest Alois Stratil
9.5 . - 22.11. 2014 a4 – nultý priestor, Bratislava „Máj, lásky čas“ with Eva Hettmer
13.2. – 2.3. 2013 Galerie Aula, Brno „Miss FaVU present film by…“ july 2012 Galerie General Public, Berlín „Usseles“
5.4. – 5.5. 2012 Galerie VŠUP, Praha „Androgynekologie“
8.9.-14.10. 2011 Galerie Emila Filly, Galerie Armaturka, Galerie Vitrínky, Ústí nad Labem - „konečně spolu“
20.4. - 12.5. 2011 ND Reduta, Brno „Ne/lidské / Komunikace s Hermannem Nitschem“
27.1.2011–28.3.2011, DOX Centrum současného umění, Poupětova 1, Praha 7 - Sonda do současné české performance



Aleksandra Polisiewicz (Aleka Polis)

- Absolwentka Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie, od 2012r. Doktorantka na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Artystka. Feministka. Anarchistka. Aktywistka. Eksperymentatorka.
W swoich realizacjach Aleka posługuje się wideo, fotografią cyfrową, tworzy animacje, filmy dokumentalne. Jej (post)krytyczna twórczość otwiera pole do refleksji na temat rekonstrukcji tożsamości, czy lepiej podmiotowości, w przestrzeni kontrolowanej przez szeroko pojętą władzę. Prace Polisiewicz, tworzone z pełną świadomością porażki poszukiwania krytycznego dyskursu, otwierają przestrzeń dla nieobciążonej propagandą interpretacji. Poprzez artystyczne interwencje konsekwentnie „dezaktywuje mechanizmy władzy i przywraca wspólnemu użytkowaniu zawłaszczone dotychczas przestrzenie." Podejmuje wyzwanie wyrywania „wszelkim mechanizmom" „potencjału użytku". Wciela się w postać trickstera, który nie zważając na ryzyko, narusza granice sacrum. (http://www.obieg.pl/prezentacje/23394)
Brała udział w licznych wystawach w Polsce i za granicą.
Od 2004r. Współpracuje z czasopismem OBIEG, gdzie założyła pierwszą w Polsce telewizję wernisażową OBIEG.TV, który jest jej najdłużej trwającym projektem artystycznym, gdzie zrealizowała ponad 240 filmów z oprowadzań artystów, kuratorów po wystawach.
W ramach Syren TV współpracuje z filozofką, fotografką, filmówką i równie zagorzałą feministką Ewą Majewską. Razem produkują filmy dokumentalne o polskiej rzeczywistości polityczno-społecznej podlegającej presji środowisk narodowo-szowinistyczno-faszyzujacych.



Alicja Rogalska

- artystka interdyscyplinarna, autorka prac wideo, instalacji, performansów i sytuacji, głównie o tematyce społecznej. Absolwentka sztuk pięknych na Goldsmiths College, University of London i wiedzy o kulturze na Uniwersytecie Warszawskim. Autorka wielu projektów edukacyjnych (m.in. dla TATE, University of Edinburgh i Modern Art Oxford) i w przestrzeni publicznej (m.in. we współpracy z Muzeum Sztuki w Łodzi).
Wybrane projekty i wystawy: Myth, Artisterium, Europe House (Tbilisi, 2015), Próba, Muzeum Narodowe w Krakowie (Kraków, 2015), No Need For References, Kunsthalle Exnergasse (Wiedeń, 2015); Critical Juncture, Kochi-Muziris Biennale of Contemporary Art (Kochi, Indie, 2014); Wyśniona Rewolucja, Awangarda i Socrealizm, Teatr Nowy i Muzeum Sztuki (Łódź, 2014); Skup Łez, Rewiry (Lublin, 2014); A Museum of Immortality, Ashkal Alwan (Bejrut, 2014); General Strike, Mews Project Space (Londyn, 2013); IMS, Flat Time House (Londyn, 2013); Melancholy In Progress, Hong-Gah Museum (Taipei, 2012); Jour de F_te, The Private Space Gallery (Barcelona, 2011); To Look is to Labour, Laden Für Nichts (Lipsk, 2010); No Soul For Sale, Tate Modern (Londyn, 2010).



Joanna Wowrzeczka

- absolwentka Uniwersytetu Śląskiego, Wydział Artystyczny w Cieszynie. Zajmuje się malarstwem i socjologią sztuki. Uzyskała stopnie doktora w dziedzinie nauk humanistycznych oraz sztuk pięknych. Uczestniczyła w wielu wystawach indywidualnych oraz zbiorowych, konferencjach naukowych. Wykładowczyni akademicka, społecznica. Generalnie zaangażowana



Agata Zbylut

- w latach 1993-1999 studiowała w Instytucie Kultury i Sztuki Plastycznej WSP w Zielonej Górze (teraz Uniwersytet Zielonogórski), dyplom uzyskała w Pracowni Rysunku i Intermediów. W roku 2008 obroniła tytuł doktora sztuk użytkowych na Wydziale Komunikacji Multimedialnej Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, w 2012 otrzymała tytuł doktora habilitowanego w Państwowej Wyższej Szkole Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi.
Od 1995 pracuje jako artystka, brała udział w wystawach zbiorowych i indywidualnych w Polsce, Niemczech, Białorusi, Rosji, Francji, USA;
W latach 2000-2005 była kuratorką Galerii Amfilada. W 2004 koordynowała Narodowy Program Kultury „Znaki Czasu” w województwie zachodniopomorskim. W 2005 została odznaczona brązowym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Od 2004 pełni funkcję Prezesa Stowarzyszenia Zachęty Sztuki Współczesnej w Szczecinie. Pomysłodawczyni i kuratorka Festiwalu Sztuki Młodych Przeciąg. Od 2008 pracuje w Katedrze Projektowania Krajobrazu Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego. Od 2010 r. pracuje również w Akademii Sztuki w Szczecinie, gdzie prowadzi Pracownię Działań Interaktywnych i Intermedialnych. Współpracuje z warszawską Galerią Program.



Maciej Chodziński

– (ur. 1981) – mieszka i pracuje w Warszawie. Zajmuje się malarstwem, grafiką, tworzeniem wideo, obiektów i instalacji. Pomysłodawca i współtwórca niezależnego magazynu artystycznego Krecha. Autor projektów: Powinni się nie urodzić czy Roboty Ziemne, które realizuje wraz z Maćkiem Salamonem. Absolwent Wydziału Grafiki gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2008) oraz Wydziału Filozofii na Uniwersytecie Gdańskim (2005). 
http://chodzinski.blogspot.com



Mikołaj Iwański

- ekonomista, adiunkt na Wydziale Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie. Zajmuje się rynkiem sztuki współczesnej oraz ekonomicznym i społecznym kontekstem funkcjonowania sztuki.



Krzysztof Maniak

(ur. 1990) –artysta wizualny, performer, autor wideo i fotografii. Absolwent Wydziału Intermediów ASP w Krakowie (dyplom w 2015 w pracowni Transmediów dr. hab. Bogdana Achimescu). Obecnie student studiów doktoranckich ASP w Krakowie.
Jest laureatem pierwszej nagrody „Talentów Trójki 2013” w kategorii Sztuki Wizualne oraz pierwszej nagrody 14. edycji konkursu „Artystyczna Podróż Hestii”. Przypadły mu też nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dla studentów uczelni artystycznych oraz wyróżnienie podczas Biennale Sztuki Młodych „Rybie Oko 7”. Swoje prace pokazywał na wystawach indywidualnych: „Przypomina mi się śnieg”, BWA Warszawa 2016; „30 sekund wiszenia na gałęzi zanim pękła”, BWA Katowice 2015; „Rysy”, Galeria Dwie Lewe Ręce, Katowice 2014; „Zatrzymane”, Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej, Słupsk 2014; wystawach i projektach zbiorowych m.in.: „Mocne stąpanie po ziemi”, BWA Katowice i BWA Tarnów 2015; „MycorialTheatre II” Rabka Zdrój, 2015; „Co widać. Polska sztuka dzisiaj”, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa 2014; „Into the Country”, Salt Ulus, Ankara, 2014.
Mieszka i pracuje w Krakowie i Tuchowie.



Szymon Motyl

- (ur. 1978r.) artysta, który od kilku lat regularnie zaskakuje częstochowian w przestrzeni miejskiej. Ukończył Instytut Plastyki na Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie na kierunku grafiki warsztatowej. Brał udział w pierwszej, drugiej i czwartej i piątej edycji festiwalu ART.eria, jego działania charakteryzują się estetyzacją przestrzeni publicznej.



Alois Stratil

(1980) artist with obsession in drawing with crayons, occasional performance artist selected exhibitions:
20.10. - 16.11. 2015 Galerie Umakart, Brno „Jak Stratil stratil strast a našel lásku“ -collective family exhibition
24.10 . - 19.12. 2014 Galerie Ahoj Nazdar Čau, Liberec „Stah“ with Kateřina Olivová
29.1. – 27.2. 2013 Galerie D9, České Budějovice „Miláčku, dostanu k Vánocům tričko Thor Steinar?“ with Kateřina Olivová
14.12. 2011 -18.1. 2012 Galerie Kabinet TIC, Radnická, Brno „Barvy léta“
2011 Galerie na Akademii výtvarných umění, Budapešť „Concepto“
2008 Galerie a.m. 180 Praha „Ptáček v trní“
2005 Galerie Václava Špály, Praha
2004 Galerie NoD, Praha „Hlavně, že je pes zdravej“



Lev Stratil

(2013) at the same time an artist and artistic piece; he made lot of prenatal art, breastfeeding art, performances and one photographic exhibition
20.10. - 16.11. 2015 Galerie Umakart, Brno „Jak Stratil stratil strast a našel lásku“ - collective family exhibition



Krystian Szadkowski

- adiunkt w Instytucie Filozofii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, badacz w Centrum Studiów nad Polityką Publiczną oraz sekretarz Katedry UNESCO Badań Instytucjonalnych i Polityki Szkolnictwa Wyższego. Redaktor czasopisma "Praktyka Teoretyczna", a od 2015 r., redaktor wykonawczy czasopisma "Nauka i Szkolnictwo Wyższe". W latach 2010-2013 stypendysta Fundacji Marie Curie-Skłodowskiej, zatrudniony na stanowisku młodszego badacza w Instytucie Badawczym Education International, globalnej centrali nauczycielskich i akademickich związków zawodowych w Brukseli. Autor Uniwersytet jako dobro wspólne. Podstawy krytycznych badań nad szkolnictwem wyższym (2015).



Grupa Nagrobki (Adam Witkowski i Maciej Salamon)

– Duet Nagrobki tworzą Maciej Salamon (gitara, głos) i Adam Witkowski (perkusja, głos). Zgodnie z tym czego można spodziewać się po zespole o tej nazwie – teksty większości piosenek traktują o przemijaniu, śmierci i odchodzeniu. W tej materii zespół jest bardzo konsekwentny. Muzyka natomiast jest mieszanką wielu wpływów - od starego polskiego big beat'u przez gitarowy noize,zimną falę, a nawet wczesny black metal.
Do tej pory zespół Nagrobki miał okazję prezentować swoje utwory na żywo m.in. na katowickim Off'ie, łódzkim Domoffon'ie, krakowskim Unsound'zie czy poznańskim Springbreak. W lutym 2016zespół Nagrobki otrzymał nagrodę pomorskiej Gazety Wyborczej Sztorm roku w dziedzinie kultury



Sylwia Chutnik z zespołem PMS

Zespół powstał w końcówce 2015 roku jako "Pograjmy Może Sobie" projekt. Wszystkie członkinie zespołu są wychowankami krakowskich warsztatów muzycznych Lucciola. Lubią się i śmiać. Dbają o stałą liczebność stada - jeśli któraś nie dociera na spotkanie, wycinają ją sobie z kartonu. Zespół gra, zupełnie na poważnie zresztą, i gra, co w nich gra. I będzie

Sylwia Chutnik Robi w literach. Pisze powieści, sztuki teatralne i felietony. Promuje czytanie książek w sposób nachalny. Stara się również skończyć swój doktorat. Z wykształcenia jest kulturoznawczynią, dlatego zawsze pamięta o odchyleniu małego palca, kiedy siorbie kawę. Współzakładała Fundację MaMa, wspiera też inne działania społeczne. Ćwiczy sztuki walki. Ćwiczy walkę na basie.

Awa Drozda – w porządku alfabetycznym: aktywistka, ekolożka, feministka, humanistka, pacyfistka, publicystka, wegetarianka. Absolwentka kulturoznawstwa zakochana w karaoke i recyklingu, wokalistka warzywnej orkiestry Paprykalaba i Projektu Muzyczno- Słownego (PMS).

Zofka – aktywistka feministyczna i lesbijska. Z natury emocjonalna - lubi piosenki zaangazowane politycznie a takze o nieszczesliwej milosci. Przygode z muzyka zaczynala od grania ze słuchu na flecie prostym tematu muzycznego z Tytanica. Inspiruje ja glownie riot girrrlz'owe granie ale takze bardziej mainstreamowe chlopackie kapele postpunkowe i zimnofalowe. Muzyczna poliamorystka - w zwiazku z gitara basowa, flirtuje z klawiszami i ma chetke na perkusje.

Anna Żukowska - Magister historii zajmująca się na co dzień nowoczesnymi technologiami. Fanka gitary, basu, perkusji, szczęśliwie bez ciągot do wokalu. Lubi rozmawiać, oglądać, słuchać, czytać, pisać i martwić się - zwłaszcza niepotrzebnie.

Mirka – perksusitka.



 

 

 

 

Kontakt

 

e-mail: kulturoholizm@gmail.com

 

663 998 477
607 615 175